Hoe anders is dit nu?




Mijn niets gaat
niet vanzelf goed.

denk ik. terwijl ik schrijf. en mijn eigen handschrift niet herken.
Weer te ver afgedreven van wie ik ben
Zal ik langzaam zinken?

Ik besloot, ooit, het niets te vertrouwen als een leraar,
ik gaf me eraan over. Meerdere keren deed ik dat.
Hoe anders is dit nu?

Al die keren gaf het me
me vrijheid en meer niets.

Het niets is groot geworden nu. Enorm. Ik zie haar randen niet.
Een geweldig transparant niets, zonder solide basis.

Ik zeef erin weg. Losgeraakt van binding. Ongehecht.
Onbevestigd en niet-verzekerd van eigen wortels.

Waar vlieg ik heen?
Wortel ik hier weer even?
Aan de lezers van weleer,
die van de vorige keer...

Is hier iemand, eigenlijk?


2 reacties:

 
woord en beeld behoren caroline marike. ongevraagde verspreiding wordt niet op prijs gesteld. Mogelijk gemaakt door Blogger.

Email bij nieuwe post?

Twitter Updates

Meet The Author