wil ik




Ik wil schrijven,
Schrijven wil ik

Maar ik heb geen man of huis met haard om te verlaten. Vervolgens ergens, moederziel alleen,  mij onder te dompelen in het gevoel van verlatenheid en zo te bereiken die zielepijn en de toetsen van de typemachine waardoor tranen zullen vloeien in de vorm van letters op het blank papier.

Ik wil schrijven, schrijven wil ik.
Maar de nachten zijn te lang, te traag, te leeg en te donker. Net als de dagen. Er gebeurt hier niets.  En wanneer er wel iets gebeurd. Iets of van alles. Dan is het onzin. Onzin en het schrijven niet waardig.
Het is maar het leven en ieder doet eraan mee.

Ik wil schrijven, schrijven wil ik. Erboven, ontstijgen, dit leven dat ik simpelweg leef.

Maar het zal allemaal wel. Want wil jij lezen? Ik zou dat nooit kunnen van je kunnen verwachten. En zonder het verlangen dat jij het zou lezen zou mijn schrijven volledig zinloos zijn. Ik heb niet de hoop dat mijn schrijven ergens op zou duikelen, ergens, op een lijst of een stapel uitgestalde boeken waardoor jij, onverwacht, toch zou lezen. En je nogmaals en nogmaals, zou verliezen in me. Ik heb deze hoop niet meer.

Ik wil schrijven, schrijven wil ik.
Maar de nachten zijn te lang, te traag en mijn hart te leeg en te donker.
Er gebeurt hier niets. Niets het schrijven waardig.

2 reacties:

  1. Ja, ik wil lezen, zoals ik je al jaren lees, maar dan heb ik veel meer woorden ineens, dus ja ik zou het graag lezen.
    Groet, Nova ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat fijn Nova, dat je komt zeggen dat je hier bent, zoals je altijd geweest bent. Liefs!

    BeantwoordenVerwijderen

 
woord en beeld behoren caroline marike. ongevraagde verspreiding wordt niet op prijs gesteld. Mogelijk gemaakt door Blogger.

Email bij nieuwe post?

Twitter Updates

Meet The Author