Lucht. Week 1, dag 1.

De eerste dagen van je reis staan in het teken van mentale reiniging en voorbereiding. Het element lucht staat centraal. Kies, wanneer je dat nog niet gedaan hebt, een symbool dat je herinnert aan je tocht en aan de lucht waardoorheen je reist (en die doorheen jouw reist). Lucht kan staan voor inspiratie, geestelijke vrijheid en communicatie. Sta ook eens stil bij gezegden rondom dit element zoals: ‘Ergens lucht aan geven’, ‘in het luchtledige tasten’, ‘je hart luchten’. Wees je deze dagen extra bewust van je ademhaling en de rol die lucht speelt in de wereld buiten je.

Dag 1: De stand van zaken opmaken.
Inventariseer waar je op dit moment staat in je leven. Hoe gaat het op het gebied van financiën, gezondheid, relaties, werk, creativiteit, eigenwaarde, schaamte, seksualiteit? Geef voor elk onderdeel aan waar je staat en waar je zou willen staan. Moet je kleine of grote stappen nemen om te komen waar je wilt zijn? Wees zo eerlijk mogelijk en veroordeel jezelf niet.

Affirmatie: ‘Hoe ik over mijzelf denk, is niet wie ik ben.’

1 reacties:

  1. Ik reed vandaag veel. Reed, dronk kopjes koffie, reed opnieuw een stuk. Helemaal geen straf, want het was prachtig weer vandaag. Wel fris, veel wind. Het valt me op dat het de laatste tijd zo veel waait in Nederland. Ik ben graag in Scandinavië en het weer in Nederland doet me steeds meer aan het noordelijke klimaat denken. Dus ik reed doorheen de wind op deze dag in het teken van het element lucht. En dacht na over de vraag van vandaag: ‘Waar sta ik op dit moment in mijn leven?’
    Punt 1: ik sta. Dat dan weer wel. ’t Is niet heel lang geleden dat ik vooral wankelde, onder invloed was van alles en iedereen en vooral de stormen in mijn emoties, mijn grenzen niet wilde kennen en be-stond in de gratie van bevestigd worden. Nu sta ik. Maar ik sta d’r wel pretty alleen.
    Vriendschappen bleken niet geheel bestand tegen mijn nieuwe vorm. Botsingen met niet altijd een goede afloop vroegen om herdefiniëringen en vragen nog immer om een nieuwe vorm van communiceren. Een meer directe. En nieuwe botsingen zullen volgen. Ik hoop milder te botsen.
    Want nu ik sta, lopen er meer mensen tegen me op. Waar ik eerder meebewoog ben ik nu duidelijker omlijnd. Te duidelijk, vraag me soms af. Te fel. Ik zou willen zijn als een boom in de wind –stevig verankerd, maar in staat met winden mee te bewegen zonder zijn eigen vorm te verliezen.
    Waar anderen tegen mij oplopen, bots ik ook tegen grenzen. Letterlijk , in een ongeluk - met mijn hoofd tegen een glazen plaat. Ik ben er nog niet ‘bovenop’, ook het ‘bovenop’ blijkt iets nieuws te zijn, blijkt te gaan over herdefiniëren, in mijn werk – waar liggen mijn grenzen (eigenlijk)? Hoe ver ga je? Wat is een professionele afstand, hoe nabij mag ik zijn?
    Mijn eigenwaarde heb ik beschermd. Ik trok grenzen op naar hen die mij daarin aantasten. Was ik verder op deze weg, dan had ik wellicht contacten niet hoeven te verbreken. Had ik mijzelf veilig gevoeld bij mij, ook in relatie tot het oordeel van anderen. Ik was daar nog niet, het afscheid nemen van negatieve invloeden hoorde bij mijn proces.
    Mijn weg vraagt kleine, zachte stappen. Meer liefde, meer warmte en de juiste keuzes zonder de anderen werkelijk af te hoeven wijzen. Minder verwachtingen, meer verbondenheid vanuit ruimte in mijzelf.
    Ik ben benieuwd waar deze reis me brengt.

    BeantwoordenVerwijderen

 
woord en beeld behoren caroline marike. ongevraagde verspreiding wordt niet op prijs gesteld. Mogelijk gemaakt door Blogger.

Email bij nieuwe post?

Twitter Updates

Meet The Author